Nga Kristi Spuhler për LitLovers.
Në rregull, e pranojmë—ishim me Harry Potter nga fillimi deri në fund (të shtatë vëllimet), qamë me Hazel Grace ndërsa kanceri përparonte dhe e ndoqëm Katniss gjatë gjithë përvojës së saj të gjatë. Ka diçka në lidhje me një roman të shkruar mirë për të rinj (YA) që na tërheq, pavarësisht moshës.

Kjo është arsyeja pse u habitëm shumë kur Ruth Graham (Mos ki frikë nesër, Zoti është tashmë aty) u shfaq duke shpallur zhanrin YA ini përshtatshëm për të rritur. Graham pohon se nuk duhen kaluar disa vija kur bëhet fjalë për librat që të rriturit zgjedhin të duan.

Lexo çfarëdo që të duash që dëshiron. Por duhet të ndihesh i turpëruar kur ajo që po lexon është shkruar për fëmijë.. —Ruth Graham

Duhet ne me të vërtetë "ndihem në siklet" që kam marrë në dorë një libër të shkruar mirë—qoftë edhe një që i drejtohet një audience më të re? Mendoni për Hajdutja e Librave, Kur të më arrish, Persepolisose Ditari i Ana Frankut, për hir të Zotit. Po çfarë thua për To Kill a Mockingbird? (Dy të fundit nuk klasifikohen në mënyrë strikte si YA, por mund të argumentohet...)

Graham ka Arsyet e saj: ajo beson se letërsisë për të rinj i mungon kompleksiteti letrar i temës, komplotit apo personazhit që pasqyron përvojën e të rriturve.

Libra [YA] vazhdimisht kënaqen me llojin e fundeve që adoleshentët duan t’i shohin, por që lexuesit e rritur duhet t’i refuzojnë si shumë të thjeshta... Këto funde janë emblematike të faktit se paqartësia emocionale dhe morale e letërsisë për të rritur - e botës reale - nuk është askund e dukshme në letërsinë për të rinj..

Siç mundeni Imagjinoni, artikulli ka krijuar një përçarje të theksuar midis puristëve letrarë dhe shkrimtarëve e lexuesve të librave për të rinj.

Në mbrojtje të zanatit të saj, Shkrimtarja për të rinj Kathleen Hale (Askush tjetër nuk mund të të ketë) e kundërshtoi Graham në një parodi qesharake të zhanrit të saj. Ajo përballet me Graham "jashtë një varreze para se të binte muzgu".

"Pse the “Kjo për YA?” pyeta unë, ndërsa lotët më rridhnin në fytyrë si shiu.

«Sepse është e vërtetë!» pëshpëriti ajo. Dhe pashë në dritën e hënës se zemërimi i saj e bënte të bukur. Kjo ishte para luftës, kur oqeanet ende kishin ujë dhe hëna ishte ende e dukshme në qiell.

«YA është formulë, pisllëk i pavlerë», tha ajo, duke u transformuar në një vampir..

Ju merrni Thelbi. Është shumë qesharak. Por Hale është serioze kur i kundërpërgjigjet (ndërsa shndërrohet në një njeri-ujk, sigurisht) se ankesa e Graham nuk është aspak e re. Nathaniel Hawthorne, në vitin 1855, e përçmoi "turmën e mallkuar të grave që shkruajnë shkarravina" dhe librat që ato shkruan si "mbeturina". Pesëdhjetë vjet më parë, Flannery O'Conner dhe të tjerë u ankuan se romani tani klasik i Harper Lee-së - i shkruar për një audiencë të re - nuk duhet të trajtohet nga lexuesit e rritur.

Kjo nuk është e të thuash që TË GJITHA materialet e leximit janë krijuar të barabarta. Por sigurisht që gjetja e kënaqësisë në libra me funde të lumtura, romancë, emocione të forta ose personazhe njëdimensionale nuk duhet të jetë një turp. Nëse është kështu, mund të na duhet të hedhim poshtë personazhe si Jane Austen, motrat Bronte (Caaaa-theeee!), Charles Dickens dhe shumë të tjerë nga listat tona të leximit për të rritur.

Çfarë mendoni ju?  A duhet që një lexues i rritur t’i shmanget librave për të rinj? A është ky zhanër një formë arti më pak e rëndësishme? Po klubi juaj i librit—a ka marrë ndonjë libër për të rinj? Na tregoni.
* Foto nga L në Flicker.

"Nuk më intereson fare"? Kaq ishte? Fundi? Një mijë faqe (dhe të jemi të sinqertë: ajo pjesa e dytë është vërtet zvarritëse)... vetëm që Rhett t'i thotë Scarlettit të bëjë një shëtitje?

Ndonjëherë ne nuk më pëlqejnë zgjedhjet e një autori, por çfarë bën një lexues? Epo, disa i marrin gjërat në duart e tyre dhe shndërrohen në shkrimtarë. Kështu lindi Fanfiction [faen'-fik-shun].

Fanfiction është pikërisht ajo që tingëllon - histori amatore të krijuara nga një fans i një vepre të caktuar, me të njëjtat personazhe por me një komplot... ose këndvështrim... ose fund të ndryshëm. Kritikët mund të debatojnë për meritat e tij, por tregimi me fansa po fiton popullaritet - dhe duket sikur ka ardhur për të qëndruar!

Hidhi nje sy at Fanfiction, një faqe interneti që pret qindra e mijëra histori të krijuara nga lexues që duan diçka më shumë nga një libër... ose ndoshta që thjesht duan të vënë përballë talentet e tyre të sapolindura kundër profesionistëve. Ja një pjesë e vogël e asaj që ofrohet:

Vepra origjinale	# i spin-of-eve të fanfiksionit
Harry Potter	685,000
Muzg	216,000
Lojerat e Urise	39,500
Krenaria dhe Paragjykimet	3,400
Gjerë me Erë	838
Gabimi i yjeve yne	494
Vrapues balonash	57
Njëqind vjet vetmi	3
dhomë	1

Argëtohuni pak duke lexuar ndonjë nga këto ripërpunime: Klikoni KETU për të parë listën e plotë—mijëra vepra origjinale që kanë çuar në spinoff-e. Pastaj thjesht shfletoni listën dhe klikoni... kudo që të jetë.

Megjithëse disa Në botën e botuar, mbështetet tregimi me fansat (Meg Cabot, autore e serisë “Ditarët e Princeshës” filloi të shkruajë tregime me fansat), autorë të tjerë të njohur - George RR Martin dhe Anne Rice, për të përmendur dy - i urrejnë shkrimtarët në zhvillim e sipër që përpiqen të fitojnë famë duke mbështetur veprat e tyre.

Ne anen tjeter, ku është vija ndarëse në përcaktimin se cilat histori janë trillim fansash dhe cilat jo? A e mbani mend Gregory Maguire-in? I keq dhe Jeany Ryhs Deti i gjerë i SargasosAto janë vetëm dy nga një listë shumë e gjatë riimagjinimesh të veprave të famshme. Madje Gjerë me Erë ka degët e veta.

Për një më të mirë Për të vlerësuar se sa shumë ripërpunime letrare bëhen, shihni postimin tonë në LitBlog nga viti 2010: Verë e vjetër në shishe të reja.

Megjithatë, ndërkohë Mund të jetë lajkatuese për autorët që veprat e tyre të imitohen nga një shkrimtar aspirant, por mund të jetë po aq frustruese të luftosh me përsëritje të një historie që nuk janë ato që autori imagjinonte.

Çfarë mendoni ju? A është tregimi me fanfiksion një praktikë e mirë shkrimi për shkrimtarët fillestarë? Apo po turbullon ujërat për lexuesit?
—Kristi Spuhler për LitLovers

Nga Kristi Spuhler për LitLovers
"Çfarë ndodh më pas?" është pyetja thelbësore që na lë të pimë fjalë nga një faqe sikur sapo kemi dalë nga një shkretëtirë letrare. Por çfarë bën kur ke bandwidth truri në dispozicion dhe nuk ke duar të lira për të mbajtur librin tënd?

Ti i di kohërat Po flasim për—të qëndruarit në trafik, pastrimi i shtëpisë apo vrapimi nëpër bllok. Çdo rast i tillë do të ishte perfekt për të nxjerrë kufjet dhe për të dëgjuar një libër audio, por disa prej nesh ndalen para se të shtypin butonin e luajtjes.

Vetë Homeri (jo Simpson... tjetri... i Odisea, Iliada) ishte një rrëfimtar gojor, atëherë pse ka një debat të tillë mbi "meritën letrare" të leximit të një libri audio? Në rrënjët e tij më të thella, arti i të rrëfyerit të historive ishte thjesht t'i tregoje një histori një grupi njerëzish. Të humbasësh në një histori në iPod-in tënd është thjesht versioni i shekullit të 21-të i të ulurit në një amfiteatër.

Ne themi merrni trillimet tuaja Aktivizojeni sido që të mundeni! Për t'ju ndihmuar, kemi gjetur pesë faqet më të mira falas për transmetimin e librave audio për herën tjetër që jeni duke punuar pa makinë në autostradë. Thjesht klikoni, ngrini fuqinë dhe shijojeni.

Librivox—Një projekt i kuruar tërësisht nga vullnetarë që dhuron falas libra të regjistruar për publikun. Pjesa më interesante? Kushdo mund të regjistrohet për të lexuar dhe ngarkuar një libër!


Librat duhet të jenë falas—I përkushtuar për ta paraqitur literaturën e disponueshme në një mënyrë tërheqëse vizualisht, ju mund të shfletoni imazhet e kopertinave të disponueshme në vend që të shfletoni faqet me hiperlidhje.


Libra Podiografikë—Nëse po kërkoni diçka pak më ndryshe nga titujt e zakonshëm të domenit publik, Podiobooks ju ka mbuluar. Autorët fillestarë i dhurojnë veprat e tyre faqes për transmetim falas, megjithëse keni edhe mundësinë të bëni një donacion për faqen.


Storynory- Perfekt për një udhëtim të gjatë me makinë me fëmijë të vegjël, Storynory ofron një gamë të gjerë përrallash klasike dhe historish origjinale, të gjitha të interpretuara nga aktorë profesionistë.


ThoughtAudio - Shfletoni një listë të të gjithë letërsisë dhe bisedave më të mira që synojnë t'ju bëjnë të mendoni. Edhe pse mund ta transmetoni përmbajtjen në kompjuterin tuaj falas, mund të shkarkoni disa nga këto vepra në skedarë MP3 për një tarifë të vogël nëse dëshironi.

Nëse gjeni një libër që mund ta "ndjekni" në njërën nga këto faqe interneti, na tregoni se cilin!

Nga Kristi Spuhler për LitLovers
Keto dite Nuk e di kurrë se me çfarë krijese mund të takohesh ballë për ballë në bibliotekën tënde lokale. Shumë prej nesh, rezulton, po takohen me llojin e qenve me qime. Uf.

Qeni i terapisë Programe po shfaqen kudo, që synojnë të inkurajojnë lexuesit që kanë vështirësi të gjejnë ngushëllim - dhe kënaqësi - në leximin me zë të lartë. Qentë shërbejnë si një puthër ndihmës.

Duke u përqafuar pranë një shoku qen gjatë leximit ka për qëllim t'i ndihmojë nxënësit të ndërtojnë vetëbesim në aftësitë e leximit dhe të gjenerojnë entuziazëm në vend të ankthit për kohën në bibliotekë.

Një vullnetar grup, LENA, ofron seanca 20-minutëshe një herë në javë që lexuesit e vegjël të relaksohen dhe të praktikojnë. Gjatë një seance, një fëmijë zgjedh një libër dhe, pas disa përkëdheljeve miqësore për Shoku me qime, është gati të fillojë historinë. Kaq e thjeshtë është.

Qen ofron një vesh miqësor dhe pa gjykim. Kur nxënësit pengohen në fjalë para bashkëmoshatarëve dhe mësuesve, kjo është frikësuese. Por qentë e largojnë presionin, duke i lejuar lexuesit e rinj të përqendrohen në histori dhe në përmirësimin e aftësive të tyre.

Rezultatet janë të jashtëzakonshme. Në një studim të kryer nga Universiteti Tufts, nxënësit e klasës së dytë që i lexuan me zë të lartë një shoqëruesi qen gjatë muajve të verës i ruajtën aftësitë e tyre të leximit në mënyrë më efektive sesa ata që ishin të shoqëruar me një shok njerëzor.

një tjetër studim nga UC Davis në vitin 2010, sipas BARK-ut, sugjeron që fëmijët në programet ku u lexohet qenve përmirësojnë aftësitë e tyre të leximit me të paktën 12% në krahasim me fëmijët që nuk janë të përfshirë në këto programe. Një vesh i qetë dhe një prekje inkurajuese mund të jenë pikërisht ajo që i duhet një fëmije që po përballet me vështirësi!

A ka ndonjëri prej jush A keni qenë të përfshirë në një program si ky? Na lini një koment - do të na pëlqente shumë të dëgjonim për të!

Imagjino si u ndjeve në një mëngjes vërtet të mrekullueshëm për të hapur këtë letër nga Estonia e largët, vendi i bukur që kufizohet me Detin Baltik.

#1
Përshëndetje... Unë jam mësues anglishteje nga Minesota, që jetoj dhe jap mësim në Estoni, Evropë. Po i përdor pyetjet tuaja në klubin e librit për t'i ndihmuar nxënësit e mi të diskutojnë atë që po lexojnë për detyrat e mia të "leximit në shtëpi". Faleminderit shumë - ata i kanë ndihmuar vërtet nxënësit e mi të përfitojnë më shumë nga leximi i tyre.

"Pra, cilat janë tuajat "A po lexojnë studentët?" I shkruaj përsëri. Dhe mëngjesin tjetër... marr një email tjetër.

#2
Nxënësit e mi të klasës së gjashtë kanë lexuar disa libra me notë, Rreth botës në 80 ditë, I fundit i Mohikanëve, disa libra sportivë rreth futbollistëve e kështu me radhë.

Fëmijët më të rritur janë të interesuar për letërsinë pop të kohës—Divergjenti Series, Zoti i Unazave, Lojërat e Urisë, Faji është te yjet tanëDisa fëmijë lexojnë edhe biografi ose libra jo-fiktivë. Ata bëjnë një punë kryesisht të mirë në përmbledhjen e asaj që kanë lexuar, por pastaj kanë vështirësi të diskutojnë më tej - këtu pyetjet tuaja na kanë ndihmuar vërtet.

Kush është ky djalë? Pyes veten. "Kush je ti," shkruaj unë "... dhe çfarë po bën në Estoni?" Emri i tij është Parry... dhe mëngjesin tjetër, marr një notë të tretë!

#3
Unë jap mësim në një shkollë private në Talin, kryeqytetin e Estonisë. Shkolla, ose kool, quhet Rocca al Mare ("shkëmb pranë detit") dhe është pikërisht pranë Detit Baltik në një mjedis të bukur pyjor. Unë jam nga Minesota, por kam jetuar në Estoni për gati 9 vjet. Kam familjen këtu tani dhe nuk kam plane të kthehem në SHBA së shpejti.

Shumica e fëmijëve të tij, Parry shkruan, janë mjaft të rrjedhshëm në anglisht—duke folur dhe shkruar me lehtësi relative. Është një "gjuhë A", që do të thotë se ata fillojnë ta mësojnë atë në klasën e parë. Ata ndikohen gjithashtu nga interneti dhe televizioni—shpesh duke futur fjalë angleze në fjali kur flasin në estonisht. Ose marrin një folje amerikane dhe e "estonizojnë".

Estonia është kaq e vogël se mësimi i gjuhëve është jashtëzakonisht i rëndësishëm, thotë Parry, madje edhe në jetën e përditshme. Shumë njerëz mund të flasin 3, 4, madje 5 gjuhë, ndonjëherë rrjedhshëm. Duke filluar nga klasa e 3-të, nxënësit mund të zgjedhin gjithashtu një "gjuhë B" - frëngjisht, gjermanisht, rusisht ose spanjisht - dhe më vonë mund të shtojnë një "gjuhë C", e cila në atë pikë përfshin finlandishten.

Një film i preferuar e imja, i them atij, është Revolucioni i këndimit—si Estonia fitoi pavarësinë nga sovjetikët në vitin 1991. Ata kënduan fjalë për fjalë drejt lirisë. Është një histori rrëqethëse dhe e fuqishme.

Ai e njeh filmin. "Estonezët janë shumë krenarë për mënyrën se si fituan pavarësinë e tyre në atë kohë. Vera e vitit 2014 është Festivali i ardhshëm i Këngës Verore, i cili mbahet çdo katër vjet; mund të gjeni video të festivaleve të kaluara të këngës nën titullin Laulupidu, që do të thotë festivali i këngës në estonisht.

Pastaj ai përfundon me"Sigurisht, liria e Estonisë është shumë e brishtë: ajo nuk ka qenë kurrë e lirë si komb për një periudhë të gjatë kohore."

(Klikoni mbi një kopertinë për të parë Udhëzuesin e Leximit.)

Vër re çdo gjë...oh, nuk e di...qesharake? Shikoni disa nga librat "e mëdhenj" të vitit 2014 deri më tani. Me sa duket, dikush i pëlqen bluja... ose është mjaft i sigurt që ne të tjerëve po.

Të kujtohet skena në Djalli vesh Prada ku shefja Miranda e qorton Andrean për talljen e një ngjyre të njohur blu? Miranda i thotë se nuanca u zgjodh pas një kërkimi intensiv ndaj konsumatorëve, i ndjekur nga një fushatë marketingu me shumë rrezik - e gjitha për t'i bërë gratë të DUAN-DUHET-BLEJNË pikërisht atë ngjyrë. Me fjalë të tjera, konsumatorët mendojnë se kemi vullnet të lirë... por thjesht po manipulohemi.

A është kjo ajo që po ndodh me botuesit e Nju Jorkut (këtu përfaqësohen pesë shtëpi të ndryshme botuese)? A po zhvillohet ndonjë komplot në botën letrare? O Zot i madh. Por nga ana tjetër, ndoshta jemi thjesht paranojakë. Nuk do të ishte hera e parë.

Pra, çfarë ju sjell ngjyra blu tek JU?

—Nga Kristi Spuhler për LitLovers—
Romani grafik ka qenë duke luftuar një betejë të vështirë. Shumë prej nesh kanë nxituar të lënë pas dore komikët në favor të librave tradicionalë, por në të vërtetë mund të mos e dimë se çfarë po humbasim.

Duke u shkëputur Nga superherojtë e veshur me spandeks, romanet grafike kanë marrë tema më serioze - shpesh duke u zhytur në sferat e trillimeve historike dhe autobiografive.

I pasur me komplekse Me linjat e ngjarjeve dhe personazhet e zhvilluara mirë, romanet grafike e çojnë artin e rrëfimit në një drejtim krejtësisht të ri. Duke përfshirë imazhe prekëse me prozë të hartuar mirë, romanet grafike i ndajnë përshkrimet me lëvizje të ngadalta në veprime të shpejta.

Të ka tërhequr vëmendjen akoma? Për çdo rast, hidhini një sy listës që kemi përpiluar—disa nga historitë më të mira për t'ju futur lehtësisht në botën e flluskave të të folurit!

Novela grafike

	Watchmen - Alan Moore, Dave Gibbons I vetmi roman grafik që është përfshirë në NY Times Lista e 100 Romaneve më të Mira, Watchmen Ndjek një grup superherojsh në pension gjatë gjithë Amerikës së vitit 1985, ndërsa ata përpiqen të zbulojnë një komplot për të vrarë dhe diskredituar të gjithë superherojt e së kaluarës dhe të së tashmes.
	Persepolis - Marjane satrapi Ky roman grafik autobiografik ndjek autoren gjatë fëmijërisë dhe viteve të para të të rriturve në Iran gjatë dhe pas Revolucionit Islamik. Në vitin 2010, Newsweek rendit Persepolis #5 në listën e 10 librave më të mirë të dekadës.
	Maus - Art Spiegleman Ky roman grafik, i shkruar nga ilustruesi i njohur kontribues i Banor i Nju Jorkut, përshkruan autorin duke intervistuar të atin, një hebre polak, rreth përvojave të tij gjatë Holokaustit.
	Njeriu i rërës: Prelude dhe Nokturna - Neil Gaiman, Sam Keith, Mike Dringenberg Kjo fantazi e errët ndjek Dream (i njohur edhe si Morpheus) në kërkimin e tij për të gjetur tre objektet e tij magjike të fuqisë pas një burgimi të padrejtë prej 70 vitesh në duart e një magjistari të lig.
	Scott Pilgrim - Bryan Lee O'Malley Personazhi kryesor i këtij romani grafik plot gjallëri është i dashuruar, por ka edhe ndërlikime. Historia e ndjek Scottin përmes një peizazhi të frymëzuar nga videolojërat, ndërsa ai lufton për të mposhtur shtatë ish-të dashurit e liga të të dashurës së tij.
	Dead Walking - Robert Kirkman, Charlie Adlard, Cliff Rathburn, Tony Moore Pasi qëllohet në krye të detyrës, Rick Grimes zgjohet nga koma dhe zbulon se qyteti i tij është mbushur me kufoma në këmbë. Historia ndjek Rickun dhe një grup të mbijetuarish të tjerë ndërsa ata luftojnë kundër të gjitha gjasave në një botë post-apokaliptike.
	V Për Vendetta - Alan Moore, David Lloyd Thënë thjesht, personazhi kryesor, V, kërkon hakmarrje për ata në një qeveri të korruptuar që i kanë bërë padrejtësi.

Ja sfida—zgjidhni një nga këto romane grafike (ose ndonjë tjetër). Provojeni dhe na tregoni se çfarë mendoni. Na tregoni se cilin roman... dhe mendimet tuaja. Do të na pëlqente të dëgjonim përgjigje.

—Nga Kristi Spuhler për LitLovers—
Duke kërkuar një mënyrë të lehtë të ndani dashurinë tuaj për letërsinë? Atëherë filloni një Bibliotekë të Vogël Falas (LFL) pikërisht në oborrin tuaj!

Në formën e saj më themelore, një Bibliotekë e Vogël e Lirë është një raft i vogël librash i mbyllur, ku mund të shfaqni titujt tuaj të preferuar. Fqinjët mund të marrin hua dhe të shijojnë librat tuaj dhe përfundimisht të shtojnë të vetët në kuti. Zgjidh një libër... lër një libër.

Merr Swapna Krishna-n e cila e pa projektin e saj të LFL të lulëzonte. Në fillim, ajo u kënaq thjesht kur pa librat që ndante të zhdukeshin nga raftet. Por pjesa më e mirë erdhi kur zbuloi se libra të tjerë po liheshin!

Pra, çfarë fillon pasi një koleksion i të preferuarave personale mund të bëhet shpejt një nga vendet më të mira për të gjetur diçka të re për t'u lexuar!

Tingëllon si argëtim? Pastaj bëj një vizitë LittleFreeLibrary.org ku mund të blini një nga kutitë. Ose nëse dëshironi një qasje më të personalizuar, shkarkoni planet e ndërtimit për të krijuar kutinë tuaj unike!

Pra, tani pyetjaÇfarë titujsh do të ndanit? Na lini një koment dhe na tregoni!

-Nga Kristi Spuhler për LitLovers—
Në vitet e fundit, të gjithë kemi parë ndryshime të mëdha në lexim. Me ardhjen e librave elektronikë dhe lexuesve elektronikë, materialet që njerëzit lexojnë, ku lexojnë dhe si lexojnë janë përmbysur. Kanë ikur ditët kur njerëzit shfletonin një librari të qetë për të gjetur projektin e tyre të radhës për lexim - me një lidhje wifi dhe një seri klikimesh, lexuesit kanë një bibliotekë virtuale në majë të gishtave.

Teknologjia mënjanë, ka pasur edhe zhvillime në mënyrën se si njerëzit lexojnë. Leximi i shpejtë është bërë popullor në mesin e të rinjve në moshë universitare për vite me radhë dhe kush mund t'i fajësojë ata? Me një sasi kaq të madhe teksti që të gjithë mezi presim ta lexojmë, duhet të kursejmë kohë diku! Hyni në Spritz, një sistem i ri revolucionar leximi i zhvilluar nga një ekip në Boston.

Spritz që pretendon të jetë i famshëm është aftësia e saj e supozuar për të shkurtuar 80% të kohës totale të leximit që sytë tuaj humbasin gjatë kalimit nga një fjalë në tjetrën. Kur lexoni, syri juaj kërkon ORP-në (pikën optimale të njohjes) në secilën fjalë. Pasi të jetë gjetur ORP-ja, ju filloni të përpunoni informacionin. Përsëriteni këtë proces për çdo fjalë në një faqe dhe keni kaluar një kohë mjaft të gjatë duke lëvizur sytë!

Me Spritz, ORP-ja në secilën fjalë nxirret në pah për ju. Çdo fjalë në një fjali më pas shfaqet në një ekran me ORP-në që shfaqet në të njëjtën zonë çdo herë. Ky proces eliminon plotësisht nevojën tuaj për të lëvizur sytë dhe ju lejon të përqendroheni plotësisht te fjalët që keni përpara. Aty ku më parë ishte e nevojshme të përqendroheshit te secila fjalë, tani mund të uleni, të relaksoheni dhe ta lini tekstin tuaj të vijë tek ju.

Edhe pse teknologjia Pas këtij sistemi të ri leximi është intrigues, duhet të pyesim veten se si një ndryshim kaq drastik në lexim do të ndikonte në audiencën tonë të LitHounds. Kur Kindle dhe Nook filluan të shfaqeshin për herë të parë disa vjet më parë, pati zëra se industria botuese do të ndryshonte përgjithmonë. Që nga ajo kohë, kemi parë ndryshime në sasinë e librave që botohen në mënyrën më tradicionale dhe një rritje të dukshme në përhapjen e vetëbotimit. Edhe pse teknologjia ka zënë një vend të fortë në letërsi, popullariteti i librit me bojë dhe letër ka qëndruar - por a mund t'i mbijetojë një goditjeje tjetër nga një pajisje e njohur letrare?

Edhe pse është e lehtë për të qenë skeptikë, mund të jetë më mirë ta provoni Spritz-in përpara se të jepni gjykime. Për të parë se për çfarë bëhet fjalë në këtë pajisje të re Kliko këtu dhe pastaj lëvizni mbi lidhjen blu në këndin e sipërm të djathtë të faqes.

Cfare mendoni ju rreth transmetimit të teksteve - a do të qëndrojë për të qëndruar, apo do të zhduket sa hap e mbyll sytë? Na lini një koment më poshtë dhe na tregoni se çfarë mendoni!

—Kristi Spuhler për LitLovers—
Ne e dimë—mund të jetë e vështirë të gjesh emocione në një histori, fjalia e parë e së cilës është një paragraf. (A Tale e dy qyteteve, dikush?) Vetëm të parit të një fjalie të tillë mund të na bëjë të ngrysemi! Për këtë arsye (ndër të tjera,) lexuesit më të rinj nuk janë aq të shpejtë në përtypjen e veprave të vjetruara.

Shkruani faqe si thug-notes.com (**Kujdes: Videot në këtë faqe përmbajnë gjuhë të ashpër**)

Me zhargon modern dhe një roman modern, Dr. Sweets (emri i komedianit Greg Edwards) merr tituj të njohur nga klasa e anglishtes në shkollën e mesme dhe i ndan ato në kafshata të vogla, të përshtatshme për të tërhequr vëmendjen edhe të lexuesit më të pakënaqur. Duke i distiluar titujt e njohur deri në elementët e tyre bazë, këto video-recensione depërtojnë nëpër guaskën e ashpër të shumë veprave "klasike" dhe nxjerrin në pah intrigën, dhunën, romancën dhe emocionin që shumë lexues po kërkojnë - por mund të mos jenë në gjendje t'i gjejnë - në letërsinë klasike.

Përdorimi i kulturës pop Të ngjallësh interesin e audiencës për historitë klasike nuk është një ide e re. Në postimin tonë të fundit (shfletoni poshtë) kemi nxjerrë në pah disa shembuj të veprave të shkëlqyera që janë përkthyer në filma dhe seriale televizive si shpor përmbushi përafërsisht të njëjtin qëllim për një audiencë më të re. Me përhapjen e vlogjeve* dhe faqeve të ndarjes në rrjetet sociale, duket se ishte vetëm çështje kohe para se letërsia të bëhej temë bisede edhe në këto forume. Siç duhet ta kishim dyshuar, interneti ka lejuar që një numër interpretimesh unike të mbizotërojnë.

Cfare mendoni ju rreth videorecensioneve të modernizuara të letërsisë? A janë ato të mira për të frymëzuar LitHound-ët e ardhshëm që të eksplorojnë klasikët, apo këto versione të stilizuara ia dëmtojnë bukurinë origjinale veprës?

*blog video ose regjistër videosh