Interpretimi i letërsisë mund të jetë një biznes i mërzitshëm; mjafton të shfletoni shkurt recensionet e librave në gazetat kryesore ditore - ose recensionet e klientëve në Amazon. Edhe klubet e librit mund të krijojnë një farë mënyre për të lexuar mënyra të ndryshme të të njëjtave fjalë.
Megjithatë, nëse mësuam çdo gjë nga Post Modernizmi, është se fjalët nuk kufizohen në një kuptim të vetëm… prandaj ishte kaq e kënaqshme të hasja këtë koment nga Margaret Atwood.
Nuk ndihem rehat të jap interpretime për punën time. Nëse do të ofroja një të tillë, do të bëhej interpretimi përfundimtar, duke i penguar lexuesit të gjejnë kuptimet e tyre..
Flisni për përulësinë. Atwood pranon se, ndërsa një autore mund të ushtrojë autoritet të plotë mbi ngjarjen dhe personazhet, ajo nuk ka një kontroll të tillë mbi lexuesit e saj.
Lexuesit duhet të ndihen të lirë, duket se sugjeron ajo, të nxjerrë kuptime, të ndara nga të sajat. Kjo do të nënkuptonte edhe të ndara nga lexuesit e tjerë - të gjitha idetë e të cilëve mund të jenë po aq të vlefshme.
Fjalë kujdesiFjala kyçe në fjalinë e mësipërme është "mund" - interpretime të tjera mund të jenë po aq të vlefshme—që do të thotë se nuk jemi të lirë të dalim nga rezervimi dhe të qëllojmë çdo gjë që lëviz. Interpretimet duhet të mbështeten nga prova brenda tekstit dhe në përputhje me kuptimin e përgjithshëm të veprës. 
Me fjalë të tjera"Ndalim pranë pyllit në një mbrëmje me dëborë" e Robert Frostit është pak a shumë NUK rreth Babagjyshit të Vitit të Ri(Kisha një student që nguli këmbë se ishte kështu - duke ngatërruar një parodi letrare me gjënë e vërtetë.)